Home | Contact us | Site Map
ข่าว ผลิตภัณฑ์ใหม่ ทดสอบผลิตภัณฑ์ บทความเทคนิค ดูหนัง/ฟังเพลง รถเด่น นานาสาระ แนะนำร้าน
 
หน้าหลัก > นานาสาระ > ถลก! กระโปรงโคโยตี้
ถลก! กระโปรงโคโยตี้
ส่งบทความนี้ต่อ พิมพ์หน้านี้
 

 

      

วันนี้ ว่างเว้นจากการตามไล่ล่าลูกค้าของผม ที่ช่วงนี้นัดกัน "เบี้ยว" โดยมิได้นัดหมาย เลยถือโอกาสมาเขียนวิเคราะห์ เจาะลึก ตามประสาผม ที่ชื่นชอบเรื่องนารี เป็นอันมาก เพราะท่านประธานอ๋อย มอบหมายให้ผมเขียนบทความ ระงับอาการฟุ้งซ่าน ของผมที่ต้องผจญกับอาการของโรค เช็คเด้ง เอฟเฟ็ค ชั่วโมงนี้ผมเดินไปหาลูกค้าส่วนใหญ่จะพากันพร้อมใจ จ่ายเช็ค รุ่น “โช้คอัพแก๊ส” มาให้โดยมิได้นัดหมาย แค่คิดว่าต้องไปตามเช็ค ผมก็อยาก เป็นหมัน ชั่วคราว จริงๆ ให้ตายซิ
 
พล็อตเรื่องโคโยตี้ของผมที่จะเอามาเหลา เอ๊ย! เล่าสู่กันฟัง เป็นเรื่องการวิเคราะห์ เจาะลึก น้องๆโคโยตี้ จากสนามแข่ง Extreme Sound Challenge จังหวัดสุราษฎร์ธานี ซึ่งผมไปทำหน้าที่เป็น เอ็ม ซี(พิธีกรภาคสนาม) ตอนเดินทาง ท่านประธานเว็บที่เคารพ แต่คบได้ สั่งให้ผม ไปทำสกู๊ป โคโยตี้ในสนาม มาให้แฟนๆ เว็บ caraudioonline.net ได้อ่านกันอย่างจุใจ เพราะท่านประธานฯ ท่านบอกว่า ผมน่ะเชี่ยวชาญเรื่องนี้ ไม่น่าจะมีปัญหาหรอกนะ อือม์! พูดจาดี มีเหตุผล จังเลย

   
 
ไอ้ผมก็ต้องอิดเอื้อนพอเป็นพิธี เรื่องโคโยตี น่ะ ผมถกกระโปรง เอ๊ย! ผมรู้จักมามากมาย เรื่องแค่นี้ มิใช่ปัญหาหรอก พอได้รับมอบหมาย ผมก็ถือโอกาสใช้งาน บก.ใหญ่ ช่างใหญ่ ให้เป็นคนไปเก็บรูปน้องๆโคโยตี้ ในสนาม เพราะว่า ออร์กาไนเซอร์ “ป๋าเอกจิต” แอบกระซิบผมว่า งานนี้ โคโยตี้ ตรึม เอา ตรึมก็ตรึม เพราะงานนี้ ผมใช้ ช่างใหญ่ให้เป็นตากล้องสำเร็จ ผมก็เบาใจ เพราะจะได้เดินส่องน้องๆ เก็บข้อมูลเชิงลึกมาเหลาให้ฟังกันละครับ

    

มีเรื่องฮาๆ กับการนั่งเครื่องบิน ไปสุราษฎร์ธานี รอบนี้อยู่หลายเรื่อง ผมเองว่างเว้นการนั่งเครื่องบินมาหลายปี ตั้งแต่สมัยนั่งไปสิงคโปร์ แล้วก็ไม่ค่อนอยากนั่งอีก เพราะ ความดันในตัวผมไม่ค่อยจะอยู่กับร่องกับรอย เครื่องบินขึ้น-ลง แต่ละครั้ง ผมจะเกิดอาการปวดท้องน้อย แถวน้องชายผม ชวนให้เสียวซ่าน ซึ่งอาการพรรค์นี้ ไม่เวอร์ก ครับ ขอเก็บความเสียวไปเสียวแบบอื่น น่าจะโอ กว่าครับ
   

ความฮามันเกิดที่ว่า ผมนั่งสายการบิน โลว์คอร์ส สายหนึ่ง (อย่าไปรู้เลยครับว่าสายการบินอะไร กระซิบดังๆ สายการบินนี้เขาเป็นสปอนเซอร์ทีมฟุตบอลอังกฤษทีมหนึ่ง!) เรื่องมันมีอยู่ว่า พอผมและท่านประธาน รวมถึง ช่างใหญ่ และท่านหนู ณ เปียโน นั่งจุ้มปุ๊ก เสร็จ คาดเข็มขัดนิรภัย ปั๊ป ผมก็เริ่มคัน ดันไปเปิดถาดวางของตรงหน้า ออก ปั๊ป! เท่านั้นแหละ "โอว์! ซาร่า" อะไรกันนั่น ฟะ
 
 
เพราะที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า คือ ข้อความ บนถาดวางของ ที่เขียน ว่า “ESCA พ่อ....(เซ็นเซอร์)” พวกผมที่นั่งกันอยู่พร้อมกันฮา โดยมิได้นัดหมาย และนึกในใจว่า มีเด็กช่างกล มันนั่งเครื่องบินด้วยหรือฟะ ดันทะลึ่ง มาเขียนข้อความอะไรเนี่ย! เฮ้อ! มีอีกข้อความหนึ่ง แต่อย่าให้พูดเลย มันล่อแหลม บรรดาชาวเรา พากันนั่งเดากันไปต่างๆนาๆ ว่า ใครมาเขียนหนอ คุ้นๆ แฮะ แต่ช่างมันเถอะ
 
พากันอ่านออกอ่าว ออกทะเลไปไกล มาคุยกันเรื่องโคโยตี้กันต่อดีกว่า หลังผมพากย์งานแข่งช่วงวันเสาร์กลางวันเสร็จ อากาศมันร้อน ผมก็เลย มานั่งพักจิบน้ำเปล่า รอเวลา ไปยลโฉมน้องๆโคโยตี้ ที่จะมาวาดลวดลาย ช่วงแดดร่ม ลมตก
พอช่วงย่ำค่ำน้องๆ โคโยตี้ เริ่มออกวาดลวดลาย ออกสเต็ป สุดสวิงริงโก้ พอเริ่มเต้นปั๊ป   ไม้รู้ผู้คนมาจากไหน ผมกะคร่าวๆ มีไม่ต่ำกว่า 3 พัน คนเป็นแน่แท้ ไม่น่าเชื่อนึกว่าอยู่กับม็อบที่สนามหลวงเสียอีก
 
มาดูกันว่า น้องๆแต่ละคนที่กระผม นาย ก.สิวะลึงก์ วิเคราะห์เจาะลึก ด้วยสายตา (แค่นี้จริงๆ นะตัวเอง) ว่าไผ เป็นไผ แต่บอกก่อนนะว่า ชื่อเสียงเรียงนาม ไม่ได้ถามไถ่มาหรอก เพราเข้าไม่ถึงตัวน้องๆ ก็จะอะไรเสียอีกเล่า บรรดาตากล้องสมัครเล่น พร้อมใจกันยืนมุงถ่ายน้องๆ โคโยตี้ ชนิดหาช่อง มุดลำบาก ไอ้ผมนั้น ผมบนหัวก็มีน้อยเต็มทน กลัวจะโดนลูกหลง หัวโนเป็นลูกมะนาว จะเสียการ ซะก่อน

 

ที่รู้ว่าน้องๆเต้นแล้วเป็นไง ดูไม่ยากหรอกครับ สังเกตจากคนที่ยืนถ่ายน้องๆ ก็พอจะเดาทางออก ผมมาสังเกตดู แต่ละคนทั้งหัวหงอก หัวดำ และ หัวไม่มีผม (เช่น ผมเอง) ตอนที่น้องๆ กำลังวาดลวดลายอยู่บนกระบะของรถโชว์ แต่ละคนจะมีอาการแปลกๆ เช่น ยืนเม้มปาก (สงสัยกลัวน้ำลายไหล) ยืนตัวเกร็ง(สงสัยตะคริวขึ้นที่ไหนสักแห่ง) ยืนหื่น (แสดงออกทางสายตา) บางคนเลื้อยตามน้องๆ (น้องโยกซ้าย ท่านพี่โยกหัวและตัวพริ้วตาม คนดูบางคนหุ่นยังกับตอม่อทางด่วน แต่พร้อมได้ลองนึกภาพซีครับว่า หรอย ขนาดไหน ) ส่วนผมน่ะเหรอ เนียนอยู่แล้ว เก็บอาการเก่งครับ ไม่ใช่อะไรหรอก ผมดูไป ถ่ายวิดีโอ ไปด้วย ขืนยืนยุกยิก ภาพที่ออกมามันก็จะเต้นตามไปด้วย เดี๋ยว ช่างใหญ่ กับท่านประธาน จะพากันสาบแช่งผมก่อน 

ที่แน่ๆ ตากล้องกิตติมศักดิ์ของผม(ช่างใหญ่) โอ้โฮ! !ลีลาการถ่ายรูปไม่ใช่อุจจาระๆเชียวครับ ทั้งงัดทั้งเสย (กล้อง) แบบไม่กลัวอะไรหล่นใส่หัว แถมยังยืนชิดติดขอบเวที ผมก็สงสัยว่าทำไมช่างใหญ่ต้องยืนชิดขนาดนั้นด้วย มันอันตรายนะ หลังน้องๆเต้นเสร็จ เลยแอบเดินไปถาม ถึงได้รู้ว่า กล้องของช่างใหญ่ซูมได้แค่ 45 ม.ม. ก็ โอ เค อโหสิ เถอะนะช่างใหญ่ แต่รูปที่ออกมาก็พอไหวครับ แจ่วจริงนะ พ่อมหาจำเริญ โดน! จริงๆ

น้องเสื้อขาวกางเกงชมพู เธอมาพร้อมรูปร่างสูงเพรียว ความเซ็กซีอยู่ที่พุงน้อยๆ ที่ยุ้ย นิดๆ แสดงให้เห็นถึงกล้ามท้องที่แข็งแรง สะโพกเธอนั้น โอ้ว! สุดเสียงสังข์ ลีลาการออกสเต็ป ใช้ได้เลย หน้าตา โอ มั๊กๆ ผิวสีน้ำผึ้งคล้ำนิดๆ ผมยาวประบ่า ความเซกซีของเธอ อยู่ที่สายตา ปรายไปทางไหน หนุ่มๆ อานาคอนด้า โบกไม้โบกมือให้เธอก้มตลอด ไม่รู้ว่าทำไม ใครทำเศษสตางค์หล่นหรือไงก็ไม่รุ้ อาศัยว่ารูปร่างผอมบาง จังหวะออกสเต็ป ปรากฏว่าเธอร่อนได้เหมือน เหยี่ยวถลาลม คนดูข้างผม ยืน ซี้ด อ้าๆ อยู่นั่นแหละ ส่วนผม ขำๆ ยืนแข็งเลยครับ (ขาแข็งนะ อย่าคิดเป็นอื่น)
   
 
 
น้องชุดดำ ทู พีซ  จัดอยู่ในประเภท ขาว อวบ รูปร่างเธอสูง แต่จะเจ้าเนื้อสักนิด แถมใส่ ชุด ทู พีซ โอ๊ย! เป็นห่วงเสื้อชิ้นบนของเธอจังเลย เพราะซับวูฟเฟอร์ในเสื้อเธอ ช่างหมิ่นเหม่ จะกระฉอกออกมาหกเรี่ยราด แต่แม้รูปร่างจะดูออกไปทางบึ๊ก! แต่ลีลาการเต้น อือม์ ดีกว่าที่คิด ช่วงที่เธอส่ายสะโพก ผมแอบได้ยินคนข้างๆ ซู้ด ปาก ยังกับกินแกงไตปลาเข้าไป ขยับจะหันไปถามว่า หรอยใช่ไหม แฮะ กลัวโดนของชำร่วยครับ เพราะหน้าตาพี่ท่านระดับ สุนัขยังเผ่นแน่บ ผมก็เลยลี้ภัยไปดูน้องคนอื่นต่อ สำหรับเธอคนนี้ ผมให้ระดับซับวูฟเฟอร์ 15 นิ้ว Long Stroke เลยละ พิมพ์นิยมครับ
 
  
 
น้องเสื้อชมพู กางเกงขาว ทูพีซ ตอนแรกเห็นยืนเหนียมๆ ผมก็งงว่า เพื่อออกแขกรอบแรกหรือเปล่าหนอ ที่ไหนได้ พอตั้งหลักได้ เธอเขย่า บอดี้ ในช่วงเพลงโหม กระชั้น ยังกับแผ่นดินไหว แถมโยกไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย โอ๊ย! อะไร ขะไหน หนาด ที่สำคัญบั้นท้ายนั้นน่าชวนหลงไหน เต้นไป จี สตริงสีดำ โผล่ไป ผมสังเกตคนที่ยืนดูน้องคนนี้ ดูไป เช็ดเลือดกำเดาไป เป็นไงล่ะ ใจไม่ด้านพอ สู้ผมไม่ได้หร็อก ฮา!

     

น้องชุด ขาว แดง ทูพีซ อันนี้ ต้องวิจารณ์ คู่ เพราะเธอเล่นเต้นคู่กันตลอด ยังกับเป็นคู่หู ดูโอ สเต็ปที่เธอทั้ง 2 เต้น ต่างจาก เพื่อนพ้องร่วมเวที เพราะเล่นเอาสเต็ป อะโกโก้ มาใช้แบบครบสูตร เต้นไปรูดกันไป คนหนึ่ง เล่นสเต็ปขึ้นบน อีกคนลงสเต็ปล่าง   คู่นี้ พริ้วครับ ผมนึกในใจไม่มีเสาให้เกาะ ขอยืมผมไปเกาะ ก็ได้นะ เดี๋ยวได้ดูสเต็ปเสาพันคนแน่ๆ

    

น้องชุดดำ ซีทรู คนนี้ เนื้อ นมไข่ อวบทั้งบน อวบทั้งล่าง ลีลาสเต็ป พอได้ แต่จะออกอาการล้า ช่วงสโตรก จึงไม่หนักแน่นเหมือนเพื่อนๆ แต่ได้ความอวบ มาชดเชย ก็เลย ทำให้น่าดูไปอีกแบบ ถ้าชอบสาวอวบ ดูแล้ว จะเพลินที่ซู้ด

   

น้องเน็คไทค์ดำ กระโปรงลายสก็อต  คนนี้  บอดี้ เธอ เพอร์เฟ็กต์ ดูเพรียวแต่ไม่อ้วน ไม่ผม พอดีๆ แถมเข้าใจเลือกชุดใส่เต้น ชิ้นบนเป็นเสื้อสายเดี่ยวสีขาว คล้องเน็ก ไทค์สีดำ กระโปรงลายสกอต สไตล์เด็กนักเรียนญี่ปุ่น สำหรับเธอคนนี้ ผมว่า เธอเข้าใจเลือกรถที่เต้น เพราะคันที่เธอขึ้นไปเต้น มีไฟสปอตไลท์ส่อง โอ้ว! อะไรจะเหลือ เพราะผิวเธอขวาราวกับหยวก เจอไฟส่องก็ผ่องไปกันใหญ่ ในแถวที่เต้นข้างๆ เธอเด่นสุดเพราะขาวเพรียวได้ไฟช่วยส่อง ขาว ยังกับ โอโม แน่ะ! เรื่องเสต็ปการเต้น ใช้ได้ๆ แต่ท่าที่เธอเต้น ไหง ถนัดแต่ลีลาแกว่งหน้า แกว่งหลัง ดูแล้วเสียวเว้ย! พอช่วยจังหวะหมุนตัว ไอ้คนข้างผม เอาอีกแล้ว หมอแก รำพึงว่า ออกแล้วๆ ผมก็งง ว่าอะไรมาออก ในลานกลางแจ้งขนาดนี้ นึกว่า ขวัญอ่อน ที่ไหนได้ หมอแกเหมือนรู้ว่าผมจะเข้าใจผิด แกหันมากระซิบกับผมว่า หวอ ออก ครับพี่ ผมได้แต่ส่ายหัว แล้วตอบแกไปว่า ไม่ต้องฝันหรอก โคโยตีระดับนี้   เขาเซฟตี้ ตัวเอง ยังกับติดเซฟที คัท รับรองไม่ได้แอ้ม หรอก และเรื่องจริงก็เป็นอย่างนั้น ใครเขาจะมาใส่แต่ กุงเกงลิงเต้นล่ะพี่ นี่โคโยตี้ ไม่ใช่จ้ำบ๊ะนะ

        

เอาแค่พอหอมปากหอมคอก็แล้วกัน เพราผมเอง ก็ตาลายเต็มที แล้วครับ ยืนถ่ายวิดีโอ จนน้ำลายเหนียว ขอตัวไปพักกินน้ำก่อนครับ

        

โดย ก.สิวะลึงก์   วันที่ 1-กันยายน-2550

 
 
 
Copyright © 2006 CarAudioOnline.net. All rights reserved